Kağnı

Sabahattin Ali’nin *Kağnı* romanı, özgürlüğün en acımasız yanılsamasını anlatır. Bir tutsağın zindanında, dışarıdaki hayatın sesleri duvarların ötesinden gelir; dalgaların uğultusu, kuşların kanat çırpışı, özgürlüğün ta kendisi sanki parmaklarının ucundadır. Ama arada kalın taş duvarlar yükselir, umut bir serap gibi kaybolur. Hapsedilmiş bir adamın, en yakınında olduğu halde ulaşamadığı o sonsuz maviliği sadece hayal edebilmesi kadar kahredici bir işkence var mıdır? Roman, insanın içine gömülen bu çaresizliği, sessiz bir isyanla aktarır; özgürlüğün ne kadar yakın ya da uzak olduğu değil, onunla aramızdaki görünmez duvarların nasıl da içimizi kemirdiği üzerine derin bir sorgulama sunar.