Kağıttan Kediler

Selçuk Demirel’in ince ama derin romanı *Kağıttan Kediler*, kedilerin narin dünyasını kâğıt kadar hassas bir dille anlatıyor. René de Obaldia’nın şiirsel bir esintisi eşliğinde, bu kısa ama etkileyici öyküde kediler, kolayca buruşan kâğıtlar misali kırılgan ve geçicidir. Yazar, onların sessiz varlıklarına sığınarak, insanın yalnızlığına ve hayatın geçiciliğine dokunuyor. Dokuz beş sayfada akan bu metin, okuru bir solukta bitirirken, uzun süre zihinde iz bırakacak imgelerle dolu. Demirel’in kaleminden dökülen her satır, kedilerin narinliğini ve yaşamın kırılganlığını ustaca harmanlıyor.