Kağıt Gemi

Deniz tutkunu bir yürek, kâğıttan bir gemiyle açılır engin sulara. Ne var ki bu yolculuk, yalnızlığın ve kırık umutların dalgalarında sürüklenir. Kaptanlık koltuğunda oturan, hüzünle örülü bir yolcu; mürettebatıysa geçmişin ağır yükleri, kopmuş bağlar ve buz gibi soğuk anılar. Yelkenler fora, rüzgâr arkadan esse de, rotası hep puslu limanlara, yarım kalmış hikâyelere doğrudur. Sevgi, gülüş, teselli... Hepsi uzak bir hayal gibi, yalnızca kahve fincanlarında, aynalarda ve solgun papatyalarda iz bırakır. Bu yolculuk, çaresizliğin sessiz çığlığıdır; gemisi batmasa da, ruhu çoktan suya gömülmüştür.