Kafkas Tiere

Çocukların parmakları kalem tutmaya başladığında, kâğıt üzerinde beliren ilk çizgiler, yalnızca renkli izler değil, aynı zamanda görünmeyen bir dünyanın kapılarını aralar. O incecik çizgiler, su yüzeyine düşen bir taşın yarattığı halkalar misali, sessizce yayılan bir hikâyenin habercisidir. Başlangıçta belirsiz, küçük bir nokta gibi görünen şey, zamanla büyür, derinleşir ve etrafına anlamlar saçar. Her fırça darbesi, her karalama, aslında bilinçsizce dokunulan bir duygunun, bir düşüncenin izidir. Tıpkı suya atılan taşın altında saklı kalan derinlikler gibi, çocuk resimlerinin de görünenin ötesinde bir dili vardır. Yüzeyde basit bir çizim sanılan şey, aslında bir başlangıçtır; öncekiyle sonraki arasında bir köprü, görünenle görünmeyen arasında bir yolculuk. O ilk çizgi çekildiğinde, hikâye de başlamış demektir – hem kâğıdın üzerinde, hem de onu izleyenlerin zihninde.