Kafka Kelebek Olacak Mı?

Gecenin en derin saatlerinde, yalnızlığın gölgesi uzarken, bir ses duyulur: kalbinin atışı. Bu hikâye, o atışın peşine düşen bir adamın, umudu gökyüzünde ararken bulduğu küçük mucizelerle örülüyor. Gözlerine bakarken başlayan sevda, dudaklarından dökülen her kelimede büyüyor; sokaklar, şehirler, hatta zaman bile onunla anlam kazanıyor. Yüzünün aynasında kaybolan adam, kendini yeniden keşfederken, yokluğun bile bir varoluş biçimi olduğunu öğreniyor. Kelimeler dans ediyor sayfalarda, hüznü kucaklayan bir ritimle. Gece, sıcak bir ekmek gibi sarıyor onu; yalnızlık, dansa duran bir eşliğe dönüşüyor. Dünya, soyunup başka bir rüya giyinen bir sahne gibi. Ve o, güzelliğin zamansızlığını kuşanarak, anı sonsuzluğa taşıyan bir sevda yolculuğuna çıkıyor. Her satır, bir nefes alıp veriş gibi; her cümle, yüreğe dokunan bir dokunuş.