Kafede 3 Gün

Kafenin loş ışığında sigara dumanları arasında kaybolan Âdem, aslında geçmişin gölgesiyle karşı karşıyaydı. Yirmi yıl öncenin o eleştirel, alaycı sesi, şimdi karşısında oturmuş, her hareketini didikliyordu. Mehmet Hoca, bu tanıdık yüzün ardında kendi bilinçaltının derinliklerine gömülü lanetleri, pişmanlıkları ve tiksintiyi görüyordu. Suskun kalmayı seçmişti; çünkü farkındaydı: Âdem, sadece bir ayna değildi. Geleceğin bilge Mehmet’iydi o. Üç gün boyunca kafede sürecek bu sessiz yüzleşme, zamanın kırılgan sınırlarını aşacak, geçmiş, şimdi ve gelecek tek bir anın içinde eriyip gidecekti. Beyin, bu illüzyonu gerçek sanacak, Âdem’in aslında kendi geleceğiyle konuştuğunu anlamayacaktı. Her şey, bir sigara dumanının dağılışı kadar geçici ve karmaşık olacaktı.