Kafa’da Kalmasın

Yazmanın büyüsü, zihninde uçuşan düşünceleri, hisleri kâğıda aktarmanın verdiği o eşsiz tat. Can Yılmaz, bu tutkusunu yıllardır içinden geçen her şeyi yazıya dökerek besliyor. Şiirler, öyküler, hatta gazete kenarlarına karalanmış satırlar... Hepsi onun için birer yaşam kırıntısı. İlk denemelerini saman kâğıda elle yazıp karbon kopya ile çoğaltmaya çalıştığı günleri anımsarken, ellerinin simsiyah boyanmasıyla eserinin çöpe gidişini hâlâ hayretle hatırlıyor. Yazarlığa adım attığı o ilk anlar, bugün *Kafa’da Kalmasın* adlı romanında farklı bir yankı buluyor. Daha önce *Klişe Hayatlar Matbaası*, *Yap Bi Babalık* ve *Bilinmeyen Numaralar* gibi eserlerle okurlarıyla buluşan Yılmaz, bu kez yazmanın, unutulup giden anların peşine düşüyor. Kâğıda dökülmeyen her şeyin zamanla silinip gittiği gerçeğiyle yüzleşirken, aslında hayatın ta kendisinin de bir yazıya dönüşme mücadelesi verdiğini gösteriyor. Sıradan gibi.