Kadran Kadraj

Zamanın peşine düşen iki ruh, birbirinden farklı yollarla gerçeği avlamaya çalışır. Kumru, anıları fotoğraflara hapseder; her karede geçmişin izini sürer. Kalender ise zihninde yankılanan saat tik taklarıyla yaşar, zamanı durdurmanın imkansızlığını bilir. Biri görüntüyle, diğeri sesle var eder dünyayı. Roman, bu iki karakterin etrafında örülen karmaşık bir örgüde ilerler. Tren istasyonları, unutulmuş köyler, gizemli şehirler; her mekân, bir sır saklar. Yanlışlıkla işlenen cinayetler, zoraki katiller, gerçeğe takıntılı ruhlar, karanlığı kutsayanlar... Aseksüeller, devrimciler, Bektaşiler, istihbaratçılar; hepsi aynı hikâyenin parçasıdır. Geçmişle gelecek, yeraltıyla gökyüzü, hayalle hakikat arasında salınır her şey. Celal, ustasına saatin kadranına tek bir kelimeyi kazır: "Şimdi." Hasan Ali Usta gülümser, "Demek hep şimdiyi yaşıyorsun?" Celal başını sallar, "Hayır. O şimdilerin hiçbiri aynı değil." Saatin.