Kadınlık Daima Bir Muamma

Osmanlı'nın son dönemlerinde kadın yazarların kaleminden dökülen romanlar, modernleşme rüzgârının toplumsal dokudaki izlerini sürüyor. Ayşegül Utku Günaydın, Tanzimat sonrası siyasi ve kültürel dönüşümün kadın hareketine nasıl zemin hazırladığını, kadınların dergi ve gazetelerde kolektif bir edebiyat geleneği oluşturma çabasını mercek altına alıyor. Otuz farklı romandan yola çıkarak, kadınların yazma, var olma ve hak mücadelesi serüvenini yeniden gün yüzüne çıkarıyor. Kitap, geleneksel kodlarla çatışan "yeni kadın"ın yalnızlığını, annesizliğini ve kimliğini tehdit eden baskı figürleriyle hesaplaşmasını irdeliyor. Baba, koca, kayınvalide gibi otorite sembollerinin yanı sıra, modernleşme karşısında bocalayan, zayıf karakterli ya da aşırı Batılılaşmış erkeklerin içsel çelişkilerine de değiniyor. Halide Edib’in *Heyûlâ*’sında bir erkek karakterin dudaklarından dökülen "Kadınlık daima bir muamma!" sözü, bu.