Kadına melodram yakışır

Melodramlar, perdede açan çiçekler misali, izleyiciye belli bir dünyayı sunar: menekşelerin moru, yasemenlerin kokusu ya da akasyaların baharda boy attığı anlar gibi. Peki bu filmler, gerçekliği mi yoksa olması gerekeni mi yansıtıyor? Aslında fark etmez; çünkü anlattıkları hikâyeler, toplumsal algıyı şekillendiren gizli bir dilin parçasıdır. Melodram, ideolojik mesajlarını öyle ustaca gizler ki, izleyen kimse arka planda işleyen mekanizmayı fark etmez. Her şey, sanki doğal bir düzenin parçasıymış gibi akar. Bu dünyada iyiler ve kötüler net çizgilerle ayrılmıştır; rastlantılar bile bu ayrımı pekiştirmek için vardır. Kötüler, iyilerin zaferini parlatmak için var olur, sorgulamaya yer yoktur. "Neden kötü?" diye sormaz melodram; çünkü amacı, izleyiciyi rahatlatacak bir son sunmaktır. Kazanan her zaman iyilerdir ve bu basit denklem, sayısız kez izlenmekten bıktırmaz. Çünkü melodram, karmaşık gerçekleri değil,.