Kadın Kalbi

Gece yarısı yalnızsanız ya da günün son ışıkları sönmeye yüz tutmuşsa, bu satırları okumaya devam edin. Yok, eğer etrafınızda hayatın telaşı varsa, şimdi bırakın daha iyi. Çünkü anlatacaklarım, sessizliğin ve yalnızlığın kucağında anlam bulacak türden. Otuz yıl boyunca, içimdeki sesi susturup başkalarının sözüne kulak verdim. "Günah" dediler, "yanlış" dediler, ben de inandım. Oysa bir kadının ömrü, bir bahar yağmuru kadar kısa. Her günü, her anı, değerini bilerek yaşamak gerekirken, ben korkularımın esiri oldum. Şimdi fark ediyorum ki, hayatım boyunca ağzımı açmadan, şaşkın şaşkın dolaştım durdum. Bu hikâye, belki de sizin de içinizde bir yerlere dokunacak. Kim bilir, belki benim gibi geç kalmış bir uyanışın eşiğinde duruyorsunuz. O zaman durmayın, yaşayın. Çünkü her gün, geri dönüşü olmayan bir armağan.