Kaderle Tasarım Arasında Yeni İnsan

19. yüzyılda evrim kuramı, insanı hayvandan ayıran çizgiyi silikleştirirken, bugün biyoteknoloji ve gen mühendisliği insanı makineye yaklaştırıyor. Biyonik uzuvlar, yapay zekâ, klonlama gibi gelişmelerle insan olmanın anlamı sorgulanır oldu. Eğer insanlığın kutsal bir yanı yoksa, bedenimizi sürekli dönüştürmek, organlarımızı yapay parçalarla değiştirmek, hatta embriyolara müdahale ederek üstün özelliklere sahip varlıklar yaratmak neden engellenmeli? Bilim, kendi sınırlarını kendisi çizebilir mi? "Bilimsel" yaklaşım, yaşamın en kırılgan anlarını bir hücre yığınına indirgeyerek meşrulaştırabilir mi? Nazife Şişman, bu çetrefilli sorularla "yeni insan"ın kader ile tasarım arasındaki gerilimini irdeliyor. Teknolojinin insanı yeniden şekillendirdiği bir çağda, insanlığın geleceği ne olacak? Bu soruya yanıt ararken, etik ve varoluşsal bir yolculuğa çıkıyor.