Kader Yumurtaları

Soğuk bir kış günü, Moskova’nın arka sokaklarında inleyen bir ses yükseliyor: Bir köpeğin acı dolu haykırışı. Dışarıda esen kar fırtınasıyla yarışır gibi uluyor, içindeki yangınla kavruluyor. Suçlu mu? Ulusal Ekonomi Konseyi’nin kantinindeki o acımasız aşçı. Beyaz şapkasının altında sakladığı öfkesiyle kaynar suyu üzerine boca eden adam, zavallı hayvanın derisini haşlıyor. Oysa köpek ne yapmıştı ki? Sadece masalardan dökülen artıkları toplamakla yetinirdi. Şimdi ise kemiklerine kadar işleyen acıyla kıvranıyor, insanların bu zalimliğine anlam veremiyor. Saatler ilerledikçe itfaiye kışlasından süzülen çorba kokusu, onun için bir işkenceye dönüşüyor. Mantar kokusu burnuna dolarken, bir zamanlar doyduğu o yemeklerin artık sadece uzaktan gelen bir hatıra olduğunu fark ediyor. İnsanların dünyasında, bir köpeğin kaderi de bu kadar mı?