Kaçma Teşebbüsleri

Yazmak, içindeki ağırlığı boşaltmanın başka bir yolu oldu onun için. Zehrin bir kısmını sayfalara dökerek, aslında hiç de öyle olmadığını göstermek istedi. Herkesin zaman zaman hissettiği o kaçma dürtüsünü, asıl acı verenin ise gidememenin çaresizliği olduğunu anlattı. Hayata atılmış, onunla yüzleşmek zorunda kalan herkes için; her duygu, her an için yazdı. Güneş doğarken fark etti: Karanlık, aydınlıktan daha gerçek, daha anlamlıydı. Yazdıkça, günün sonunda kendisiyle hesaplaştı. Uzaklaşmak bir şiir olabilirdi belki, ama asıl şiir, gidememenin sessiz çığlığıydı.