Kaç Defa Unutmalı Seni

Gece yarıları, karanlığın içinde kaybolup gittiği anları saymakla bitmiyor. Aynı koridorlarda, aynı hayallerde dolaşıp duruyor zihin; o anılar, sıcak bir nefes gibi içine işleyip kalıyor. Yüreği, geçmişin alevleriyle yanıp tutuşan bir yatak gibi sarsılıyor. Derinlerde bir yerde, taptaze bir aşkın kokusu sinmiş, her nefeste yeniden canlanıyor. Şafak sanki hiç gelmeyecekmiş gibi uzakta, her "artık bitti" dediğinde yeniden başlayan bir döngü bu. Hayat, ikimize ortak bir kumaş dokumamış; bir an gelip düşlerine dokunuyor, sonra bir bıçak gibi saplanıp kalbine dönüp duruyor. Hiç bu kadar sensiz kalmamıştı zaman. Peki, kaç kez daha unutmak gerekecek seni?