Juvenil

Babası toprağa verildikten sonra, elinde telefonla "babası ölen çocuğa ne denir?" diye arama yaparken buldu kendini. Yetim olduğunu öğrenince içi biraz olsun rahatlamıştı; öksüz olmaktan iyidi sonuçta. *Juvenil*, Cem Tunçer’in hayatın acımasız gerçeklerini mizahla sarmaladığı, dokunaklı ama bir o kadar da gülümseten öykülerinden oluşuyor. Anlatıcı, yaşadığı travmaları kelimelerle yumuşatmaya çalışan, balkondan düşüp kaybettiği kardeşinin yasını tutan sıradan bir adam. Süper kahraman değil, yalnız uyuyan bir editör. Kitaptaki her satır, gerçek hayatın ta kendisi – keşke hiç yaşanmasaydı dedirten türden. Kısacık ama etkisi uzun sürecek bir okuma deneyimi sunuyor.