Jill ve Ejderha

Jill, masalın sonundaki "mutlu son" cümlesini okurken bir tuhaflık hisseder. Ejderha, sayfaların arasında asık suratla oturmaktadır; kralın ona duyduğu öfke ve kendi yıkıcı gücünden bıkmış, adeta umutsuzluğa kapılmıştır. Jill, bu duruma seyirci kalamaz ve ejderhayı kendi dünyasına çağırır. Ona yeni şeyler öğretmeyi, belki de farklı bir hayat sunmayı dener. Ne var ki ejderha, Jill’in gösterdiği becerilerde pek de başarılı olamaz ve bu durum onu daha da karamsarlığa iter. Yine de Jill pes etmez; herkesin bir yerlerde parladığını bilir. Nitekim çok geçmeden ejderhanın gizli, benzersiz bir yeteneği olduğunu fark eder. Bu renkli hikâye, kimsenin görünmeyen yönlerini keşfetmenin ve dostluğun gücünü anlatıyor; herkesin içinde saklı bir ışık olduğunu hatırlatıyor.