Jida & Martının Kalbi

Jida’nın sesi, yıllardır içine gömülü soruların gölgesinde boğuluyor. Yetim bir çocukluk, bilinmeyen bir geçmiş, ansızın karşısına çıkan gerçekler... Hepsi, yüreğinde kavurucu bir ateş gibi yanıyor. "Neden ben?" diye fısıldıyor kendi kendine. Tanrının adaletini sorgularken, dudaklarından dökülen her kelime, kırık bir umudun yankısı sanki. "Beni koruyacak, sevecek biri yok muydu?" diye haykırıyor içinden. Ama cevap yok. Sadece sessizlik ve o bitmeyen, yanıt bekleyen sorular... Jida, bu yangının ortasında, kendi kalbinin derinliklerinde kaybolup gidiyor. Gerçekleri bilmek, ona ne kazandırdı ki? Belki de beklediği tek şey, bir yanıt değil, susmayı öğrenmekti.