Japon Turancılığı

19. yüzyılın sonlarına doğru Macaristan ve Osmanlı topraklarında filizlenen Turancı düşünce akımları, zamanla uzak coğrafyalara da sıçradı. Birinci Dünya Savaşı’nın ardından Japonya’da da izlerini gösteren bu hareket, ilk olarak Macar Turancı Barathosi Balogh Benedek ile Japon entelektüel Imaoka Juichiro’nun çabalarıyla yeşermeye başladı. Ancak başlangıçta Japon toplumunda ve siyasi çevrelerde sınırlı bir ilgiyle karşılanan bu fikir, 1931’deki Mançurya Krizi’nin ardından Japon emperyalizminin yükselişiyle birlikte daha geniş kesimlerde destek buldu. Turancılık, dönemin Japon politikacıları tarafından Orta Asya’da nüfuz kurmanın bir aracı olarak görülmeye başlandı. Sinan Levent’in çalışması, bu süreci derinlemesine ele alıyor; Japonya’nın savaş öncesi Büyük Asya ideali çerçevesinde Turancılığın nasıl bir rol oynadığını, titizlikle incelenmiş birincil kaynaklar üzerinden ortaya koyuyor. Türkiye’de iyi.