James Joyce'un Vicdanı

James Joyce üzerine yazılanlar genellikle dil oyunlarına, üslup deneylerine odaklanır. Oysa bu sıra dışı yazar, yalnızca edebiyatın değil, ahlakın da sınırlarını zorlayan bir isyancıydı. Ailesinden, vatanından, inancından koparılmış bir sürgün olarak yaşamı, düşünceleri kadar radikal bir yol çizdi. Darcy O’Brien, *James Joyce’un Vicdanı*’nda yazarın sanıldığı gibi nötr bir gözlemci olmadığını ortaya koyuyor. Joyce’un satırlarında, reddettiği İrlanda Katolik mirasının izleri gizlidir; insanı anlamlandırmak için bu geçmişten beslenir. Şiirlerinden *Ulysses* ve *Finnegan Uyanması*’na uzanan eserlerinde, insan doğasını alaycı bir mercekle yansıtır. Freud’la benzer bir noktadan yola çıksa da, cinselliğe bakışı tamamen farklıdır: Freud için ahlaktan bağımsız bir dürtü, Joyce içinse insanın içindeki hayvanın, düşüşün ve günahın en çıplak kanıtıdır. O’Brien, Joyce’un bu ikilemli duruşunu, hem eleştiren hem de.