İzlenimler

Denizle karanın buluştuğu o ince çizgide, umutlar bazen köpükler gibi savrulup gider. Güneşin altın ışıkları altında yıkanan düşler, bir bakarsın tomurcuklanmış, her yaprağında bilinmeyen bir hikâye saklar. Kentler, sessizce sokaklarına sinen sırlarla uyanır; güvercin kanatlarında gezinen sevinç, suskun yüreklere serin bir nefes üfler. İnsan adımları, yorgun hayatın izlerini taşırken, boynu bükük duvarlar gibi durur şehir. Güz ikindilerinin nemli dokunuşu, yalnızlığın soğukluğunu sokak aralarına bırakır. Her şey, hem umutla hem de kırgınlıkla örülü bir düş gibi akar gider.