İyilik Elçileri

Küçük bir çocuk, dünyayı daha güzel bir yer haline getirme arzusuyla yanıp tutuşuyordu. Yaşıtlarının oyunlarına dalmak yerine, çevresindeki insanların yüzlerine gülümseme kondurabilmek için elinden geleni yapıyordu. Üstlendiği sorumluluklar, yaşının çok ötesindeydi belki ama o, bu çabalarının meyvelerini toplamaktan geri durmuyordu. Çoğu zaman amacına ulaşıyor, birilerinin hayatına küçük de olsa dokunabiliyordu. Ancak zaman geçtikçe, bu çabalar yetmezmiş gibi gelmeye başladı ona. Başardıklarının yeterli olmadığını düşünüyor, daha fazlasını yapması gerektiğine inanıyordu. İçindeki o bitmeyen iyilik arayışı, onu hep bir adım öteye taşımak istiyordu. Peki, bu yolculukta nereye kadar gidebilirdi? Kendini mutlu etmeye çalışırken, başkalarını mutlu etmeyi unuttuğu bir nokta var mıydı acaba?