İttihat ve Terakki

19. yüzyılın sonlarına doğru, Osmanlı İmparatorluğu'nun derin bir bunalım içinde kıvrandığı günlerde, genç bir grup idealist öğrenci tarihin akışını değiştirecek bir adım attı. Askeri Tıbbiye'nin gölgeli bahçesinde toplanan İshak Sükûti, İbrahim Temo, Abdullah Cevdet ve Çerkez Mehmet Reşit gibi isimler, II. Abdülhamit yönetimine duyulan tepkinin ateşiyle yanıyordu. Onları bir araya getiren, ülkenin içinde bulunduğu çıkmazdan kurtuluşun tek yolunun meşrutiyet olduğuna olan inançtı. Bu düşünce etrafında kenetlenen gençler, kısa sürede örgütlenerek İttihat ve Terakki Cemiyeti'ni kurdular. Okullarda yayılan fikirler, öğrenciler arasında hızla yayıldı ve cemiyetin safları günden güne kalabalıklaştı. Selanik'ten Girit'e, Konya'dan Mekke'ye uzanan geniş bir coğrafyadan katılan isimlerle güçlenen hareket, Osmanlı topraklarında yeni bir dönemin kapılarını aralamak üzereydi. Bu gençlerin sesi, sadece bir muhalefeti.