İsyan

Mehmed Celal’in *İsyan* romanı, II. Abdülhamit’in tahttan çekilmesinin hemen ardından kaleme alınmış, dönemin çalkantılı atmosferini yansıtan bir eser. Başkahraman Vedat, Meşrutiyet’in ilanına tanıklık eden muhalif aydınlardan biri olarak, hem siyasi dönüşümün hem de kendi iç dünyasının fırtınalarıyla boğuşur. Çocukluk aşkı Zekiye ile evlense de, mutluluğu trajik bir sona sürüklenmekten kurtaramaz. Roman, Vedat’ın duygusal iniş çıkışları üzerinden, özgürlüğün coşkusu ile hayal kırıklığının ince çizgisini gözler önüne serer. Yazarın kendi yaşamından izler taşıyan bu anlatı, hürriyetin ilanıyla sokaklara dökülen kalabalığın coşkusu kadar, bireyin içsel çöküşünü de ustalıkla aktarır. "Kendine gel!" uyarısıyla sarsılan Vedat, bir yandan umutla haykırırken, diğer yandan sevdiğinin dalgın bakışlarında kaybolan gözyaşlarına tanık olur. Tarihin gölgesinde, aşkın ve isyanın kesiştiği bu hikâye, dönemin ruhunu samimi bir dille anlatıyor.