İstiridye Sancıları

Güneşin soluklaştığı, gökyüzünün griye döndüğü o sabahlardan biri daha. Kalbinize düşen her yabancı yüz, annenizin sesini çağırıyor: "Kim gerçekten seviyor seni, kim yalnızca geçip gidiyor?" Her sarışın kadın, her gözyaşı, içindeki o derin sancıyı hatırlatıyor. Işıklar sönüyor, toprak yağmuru emiyor, zaman kepaze günlere dönüşüyor. Sol göğsünüzde duran sevgi, düşen takvim yapraklarına inat, hâlâ atıyor. Kirpiksiz kadınlar önce gidiyor, çocuklar ise geride kalan acıyı miras alıyor. Bir ses fısıldıyor: "Çok geç kaldın, artık her şey haram.