İstenmeyen Misafir

Hayatın akışında verdiğimiz kararlar, kimi zaman geri dönüşü olmayan yollar açar önümüze. O anın heyecanıyla, duyguların peşinden koşarken, arkamızda bıraktığımız izlerin nereye varacağını düşünmeyiz. Oysa her seçim, kendi sonumuzu örmenin bir adımıdır. Kader dediğimiz şey, aslında kendi ellerimizle dokuduğumuz bir ağdan başka nedir ki? Başımıza gelenlerin sorumluluğunu üstlenmek yerine, sanki görünmez iplerle yönetiliyormuşuz gibi hissederiz. Ama gerçek şu ki, her şeyin mimarı bizizdir. O kaçınılmaz son geldiğinde, karanlığın içinde bir duygu belirir: pişmanlık. Şımarıklığın, sınır tanımazlığın bedelidir bu. Hayat, haddini bilmeyenleri, kendi acımasız dersleriyle terbiye eder. Ve biz, o dersin karşısında, kendi eserimizin ağırlığını taşırız.