İstemsiz & Neden Yazıyorum?

Yazmak, gizlenen şeyleri gün yüzüne çıkarmaktır. Gördüklerimiz, duyduklarımız ya da hissettiklerimiz aslında hep oradadır belki; ama onları kendi doğallıkları içinde, savunmasız ve çıplak yakalamak gerekir. Tıpkı bahçede geceyi bekleyen iki kirpi gibi: Eğer sessizce oturup kıpırdamadan durursanız, karanlık çöktüğünde size sokulurlar. Onlar sizi fark etmez, siz onları izlersiniz. Bazen de tam tersi olur; gölgeler içinde yürürken farkında olmadan birine sürtünür, hayvan irkilip yuvarlanır. İlkinde, beklemek ve görünür kılmak vardır; romancının sabrıdır bu. İkincisindeyse ansızın karşılaşmak, şiirin ya da öykünün ani ışığıdır. Her ikisi de kendiliğinden, isteksizce gerçekleşir. Karl Ove Knausgaard, yazmanın bu gizemli dengesini anlatıyor; görünenin ardındaki görünmezi, sessizliğin içindeki sesi.