İstanbul Kriterleri

İstanbul’un arka sokaklarında, meydanlarında ve kahvehanelerinde biriken hikâyeler var: Yalanın kol gezdiği yerlerde doğruları haykırdığı için her kapıdan kovulanlar, sıkıntıdan dil öğrenmeye kalkanlar, dişlerindeki telle konuşmaktan utanan gençler, oğullarının haylazlığına kahrolan babalar... Hepsi bir "doğru" arayışında, ama şehir onlara hâlâ yabancı. Çünkü doğruyu söylemek, önce şehri anlamaktan geçer. Köylü sadece yanlışı bilir; şehirli ise hem yanlışı hem doğrunun peşindedir. İstanbul, bu arayışın tanığıdır: Sorunları çözmek değil, onları nasıl çözeceğini bilmek, gerçek şehirliliğin ölçütüdür. Peki ya doğruyu bulamayanlar? Onlar, belki de sadece kendi yanlışlarını tekrarlayan "onuncu köy"ün sakinleridir.