İspat ve Şüphe

Ceza muhakemesi sürecinde adaletin temeli, suçun kesin ve tartışmasız biçimde kanıtlanmasına dayanır. Sanığın cezalandırılabilmesi için maddi gerçeğe ulaşılması şarttır; aksi halde hukukun evrensel ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" kuralı devreye girer. Ancak bu ilkenin uygulanması, ispat ve şüphe arasındaki ince çizgiye bağlıdır. Şüphe, soyut bir kavram olarak kanunlarda net bir tanıma kavuşturulmamış, derecelendirilmemiş ve matematiksel bir formüle indirgenememiştir. Bu nedenle yargıç, delilleri serbestçe değerlendirip vicdani kanaatini oluştururken bile, şüpheyi değerlendirme süreci kişisel yorumdan öteye geçmez. Ceza yargılamasında şüphenin rolü, soruşturmanın başlatılmasından hükmün verilmesine kadar uzanır. Şüphenin derecesi, koruma tedbirlerinin uygulanmasından kamu davasının açılmasına kadar pek çok aşamada belirleyici olur. Kişi hak ve özgürlüklerini doğrudan etkileyen bu kavram,.