İspanyol Komşu

Paris’in loş bir barında, sigara dumanının arasında beliren o kadın, ilk bakışta Toulouse-Lautrec’in fırçasından fırlamış gibiydi. İncecik kaşlarını alaycı bir kıvrımla kaldırıp siparişini verirken, yüzünde hayatın acımasız bir ders verdiği kadınların o tanıdık ifadesi vardı. Sert bir gülümsemeyle dirseğini masaya yasladı, yüzünü yaklaştırdı; nefesinin sıcaklığı tenimde hissedilirken, gözlerimdeki şaşkınlığı okumakta gecikmedi. "Bin lira," dediğinde donup kaldım. Dudaklarından dökülen kahkahayla geriye yaslanıp, pazarlığa girişti: "Pekâlâ, yüz liraya arabanda da otururuz, otururuz dediysem anlarsın ya..." Sesindeki o kırgın ama meydan okuyan ton, geceye gizemli bir lezzet katıyordu.