İslâm'da resim ve heykelin yeri

İslam düşüncesinde resim ve heykelin yeri üzerine derinlemesine bir inceleme sunan bu çalışma, sanatın ontolojik boyutunu ele alarak evrensel değerlerin temellerine ışık tutuyor. Yazar, estetik kuram ile pratiğin birbirini tamamladığını vurgularken, sanatın insanın varoluş serüvenindeki rolünü felsefi bir perspektifle irdeliyor. Sanatı, moda akımların ötesinde, insanın evrimini ve çağın ruhunu yansıtan bir etkinlik olarak tanımlıyor. Kitap, sanatın sadece duyusal bir algı ya da sezgisel bir bilgi olmadığını, aksine yaratma eyleminin ta kendisi olduğunu savunuyor. Platon’dan Croce’ye uzanan estetik tartışmalarını yeniden değerlendirirken, sanatçının sonsuzluğa uzanan bir ifade arayışında olduğunu belirtiyor. İnsan varlığını belirleyen şeyin çalışma değil, yaratıcılık olduğunu öne süren bu eser, İslam sanat anlayışını evrensel bir bağlamda ele alarak düşünsel bir yolculuk vaat ediyor.