İslam Öncesi Türk Tanrı İnancı

Eski Türklerin inanç dünyası, gökyüzünün ve kutsalın gölgesinde şekillenmiş bir evren anlayışına dayanır. Altay yaratılış efsanesinin derinliklerinde gezinen bu bakış açısı, insanı değil, tanrısal olanı merkeze alır; dünyayı ise evrenin yalnızca bir parçası olarak görür. Türkler için yaşam, karanlıkla aydınlık, kötülükle iyilik arasındaki sonsuz bir mücadelenin yansımasıdır. Onların gözünde gök, her şeyin üstünde bir güçtür ve bu inanç, onlara karanlığa karşı dimdik durma cesareti verir. Kötülüğe karşı verdikleri savaşta, aydınlığın zaferine olan sarsılmaz inançları, onları her daim iyinin yanında saf tutmaya yöneltir. Bu kadim yaklaşım, Türklerin ruh dünyasına kök salmış, onlara hem manevi bir güç hem de yaşamın anlamını kavrama yolunda bir rehber olmuştur.