İslam Dilbilim Geleneğinde Anlam Teorileri

İslam düşünce geleneğinin dilbilim alanındaki zengin mirasını derinlemesine ele alan bu çalışma, anlam kuramlarının tarihsel ve teorik boyutlarını inceliyor. Klasik dönem İslam âlimlerinin dil felsefesi üzerine ortaya koyduğu yaklaşımlar, farklı bakış açılarıyla irdeleniyor. İbnü’s-Serrâc’ın usul teorisinden İbn Fâris’in anlamın kökenine dair görüşlerine, İbn Cinnî’nin dilin özüne yönelik çözümlemelerinden Abdülkâhir el-Cürcânî’nin anlam meselesine getirdiği yeniliklere kadar geniş bir yelpazede, dilin işleyişine dair teorik tartışmalar mercek altına alınıyor. Kitap, Zemahşerî’nin Cürcânî’nin fikirlerini nasıl geliştirdiğini, Kādî Abdülcebbâr’ın kelamî dil anlayışını ve el-Hatîb el-Kazvînî’nin bağlamsal anlam teorisini de kapsayan bir perspektif sunuyor. Ebü’l-Kāsım ez-Zeccâcî’nin tanım kavramı üzerinden yürüttüğü çalışmalar ile dilin tevkifi oluşuna dair yaklaşımlar da titizlikle değerlendiriliyor. İslam.