Islahat Siyaset Tarikat & Bektaşiliğin İlgası Sonrasında Osmanlı Devleti'nin Tarikat Politikaları (1826-1866)

Osmanlı İmparatorluğu’nun reform yıllarında tarikatların devlet nezdindeki konumu, bu çalışmanın odak noktasını oluşturuyor. Özellikle 1826 sonrasında Bektaşiliğin yasaklanmasıyla başlayan süreç, tekkelerin kapatılmasından mal varlıklarının tasfiyesine kadar uzanan uygulamaları mercek altına alıyor. Dönemin sosyal ve siyasi hayatında belirleyici bir rol oynayan Halidilik tarikatının doğuşu, Tanzimat’la birlikte tekkelere yönelik ekonomik ve toplumsal politikaların nasıl şekillendiği ayrıntılı biçimde ele alınıyor. Tekke mensuplarının sahip olduğu ayrıcalıkların devlet yönetimi tarafından nasıl yorumlandığı, destek mekanizmalarının zaman içinde nasıl değiştiği ve bu politikaların arkasındaki dinamikler, eserde derinlemesine irdeleniyor. Tasavvuf tarihinin bu kritik dönemine ışık tutan çalışma, devlet ile tarikatlar arasındaki ilişkinin karmaşık yapısını anlamak için önemli bir kaynak sunuyor.