İşitiyor musun Memet?

Nâzım Hikmet’in oğlu olarak dünyaya gelen Mehmet, adının gölgesinde yaşamak zorunda kaldı. Çocukluk mektuplarında Mehmet Andaç, bir dönem Borzecki soyadını taşıdı, sonra Ran, bazen de Hikmet oldu. Babasının şiirlerinde "Memet" diye seslenilen, ama asla sıradan bir Mehmet olmasına izin verilmeyen bir adam. Kimine göre hain, kimine göre kahraman; dünyanın tanıdığı o büyük şairin cenazesinde, omuzlarından tutulup ağlamaması için engellenen, ama sonunda babasının soğuk yanağına son bir öpücük kondurup hıçkıra hıçkıra ağlayan çocuk. Acılarını kimsenin yazmadığı, resimlerine imza atmayan, şiirlerini yakan, çok şeyi içinde taşıyan bir Mehmet. Gözlerindeki mavilik de, yüreğindeki sancı da babasından miras kalan bir Mehmet. "İşitiyor musun Memet?" diye sorulan, ama sesini duyuramayan bir hayat.