İsimler Tutsaklıktır

Adını koyduğumuz her şey, bizi biraz daha kendi sınırlarına hapseder. Bir çocuğa verilen isim, onun omuzlarına yüklenen anlamın ağırlığıyla büyür; sanki o sözcük, yaşamının ilk kelepçesidir. "Kelepçelerimi çözün" diye haykırırken bile, zincirlerini kendi elleriyle dövmüştür aslında. Babasının cehaleti, onun Adem’i olmasına engel değildir belki, ama bu isim de bir tür mahkûmiyet değil midir? İsimler, özgürlüğün değil, tutsaklığın ilk adımıdır. Bu kısa ama derinlikli roman, adların ardındaki zincirleri sarsarken, insanın kendi ismini taşıma yükünü sorgulatıyor.