İşgalcine Benzemek

Toprağına kurşun sıkmışlar, göğsüne çelik saplamışlar. Yüreklerindeki ışığı söndürmek için gözlerine karanlık doldurmuşlar. Hangi satırda yazar bu acının hesabı? Hangi kelime öder benzemenin bedelini işgalciye? Düşünce durur, anlam çöker; bu kadar hesap, bu kadar yara nasıl taşınır? Yurdun kuzey yamaçları buz kesmiş, güneyi ise kan ağlıyor. Kökleri sökülmüş çınarlar gibi savruluyor insanlar. Ana toprağına tutunamayan bir nesil, nasıl ayakta kalır? Sorular cevapsız, sessizlik çığlık gibi. Ruhun derinliklerinde bir yangın var; ne söndürebiliyor, ne de unutabiliyor.