İşçiler ve Sermaye

Yirminci yüzyılın ortasında, savaşların yaralarını sarmaya çalışan bir dünya, sermayenin küresel egemenliğine teslim olmanın eşiğindeydi. Bu karmaşık dönemde, işçi sınıfı hareketi, hem kapitalist düzenin hem de geleneksel solun sınırlarına sıkışmış, yeni bir devrimci yol arayışındaydı. Mario Tronti’nin kaleme aldığı *İşçiler ve Sermaye*, bu arayışın en çarpıcı ifadelerinden biri olarak öne çıkıyor. Yazar, kapitalist sistemi sermayenin değil, emeğin gözünden okumanın gerekliliğine işaret ediyor. İşçi sınıfını, sermayenin içindeki ve karşısındaki yıkıcı bir güç olarak konumlandırarak, devrimci bir politik pratiğin kapılarını aralıyor. Tronti, emeğin özerkliğini vurgularken, ücretli emeğin reddini devrimin temel taşı haline getiriyor. Marx ve Lenin’in en radikal yönlerini yeniden yorumlayarak, devrimin sürekli bir olasılık olduğunu hatırlatıyor. Canlı emeği sermayenin karşıtı değil, ondan bağımsız bir fark.