İş Sağlığı ve Güvenliği

Sanayi Devrimi’nin ardından işçi hakları ve güvenliği uzun süre göz ardı edildi. Fabrikalarda ağır koşullarda çalışanlar, meslek hastalıklarıyla boğuşurken, iş kazaları can kayıplarına yol açtı. Zamanla çalışanların sağlığı ve yaşam standartları önem kazandı, ancak alınan önlemler yetersiz kaldı. Yasal düzenlemelerde eksiklikler vardı; 4857 sayılı İş Kanunu’ndaki sınırlı hükümler, beklenen korumayı sağlayamadı. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle birlikte bu alanda köklü bir değişim başladı. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) standartları doğrultusunda üç temel ilke benimsendi: çalışanların sağlığının korunması ve verimliliğinin artırılması, iş yerlerinin güvenli hale getirilmesi, iş süreçlerinin sağlıklı koşullara kavuşturulması. Bu yaklaşım, iş güvenliği kültürünün yerleşmesinde önemli bir adım oldu.