İrade

Madenler tükenir, petrol kurur, doğal gaz biter. Peki ya yakıtın son damlası da yok olunca? Gecenin karanlığında bir bir sönen yıldızlar gibi, hayat da solmaya başlar. Rakamlar anlamını yitirir, alışkanlıklar unutulur; her şey bir noktada durur. "Hesap ver artık," diye fısıldar zaman, eski günlerin özlemiyle. Gözler bir yerden ısırır, sarp yamaçlarda tehlike pusuda bekler. Kimsenin kemiği yoktur artık, taş bile yürekleri delemez. Ekmek kuyruklarında sessizce bekleyen halk, kaderin cilvesine boyun eğer. Zulüm, tıpkı bir musallat gibi her yere siner; firavunlar ise iktidarlarını sürdürür. Korku, ince ince dokunur hayatın her zerresine.