İpek Sokağı

Mahallenin tenha bir sokağında yürürken, beyaz bir otomobil usulca yanıma yaklaştı. Camı açılan sürücü, tanımadığım bir sesle selam verdi. "İpek Sokağı'nı arıyorum," dedi. Oysa ben de yeni taşınmıştım buraya; adını bile duymamıştım. Yolun ilerisinde bir taksi durağı olduğunu söyledim, ama adam teşekkür edip başka yöne saptı. Omzumu silkip yoluma devam ettim. Kim bilir, belki de her gün birileri birbirini arıyor bu şehirde. *İpek Sokağı*, kaybolan aidiyet duygusunu, unutulmaya yüz tutmuş komşuluk bağlarını ve insanın içini ısıtan küçük anıları yeniden keşfettiren bir roman. Yabancılaşmanın gölgesinde bile birbirine tutunan hayatların, sessizce paylaşılan umutların ve tesadüflerin nasıl kesiştiğini anlatıyor. Kimi zaman bir adres arayışı, kimi zaman bir selam kadar basit görünen anlar, aslında çok daha fazlasını barındırıyor.