İnsansın ve Akşam

Henüz kimseye söylemedin belki, ama ilk yanlış hep öksüzde başlar. Müjde’nin yüzü, helalleşmeyi unutup gidenlerin ardından bir daha dönmez. Adı konmamış, bilinmeyen her şeyin kaydı hep "sonra"ya bırakılır. Oysa sonra hiç gelmez. Küçük bir kasabada, unutulmuş bir kapının ardında, geçmişin gölgeleriyle hesaplaşan bir adamın hikâyesi bu. Sözler yarım kalır, anılar eksik; ama sessizlik de bir cevap taşır içinde. Kimi zaman susmak, en yüksek sesle konuşmaktır.