İnsanlık Adına Bütün Bitkilerden Özür Diliyorum

Bitkilerin sessiz dünyasında duyulmayan bir dil konuşuluyor. Bilim, onların sadece görünen yüzünü değil, algılama yeteneklerini de ortaya koyuyor. Mozart’ın nağmeleriyle büyüyen fideler, rock müziğinin gürültüsünde soluyor; sesleri duyamasalar da titreşimleri hissediyor, tercihlerini belli ediyorlar. Köklerini uzatıp kısaltarak, gövdelerinde delikler açarak çevrelerine uyum sağlıyor, hatta genlerinde müzikle değişim yaratıyorlar. Sahiplerini tanıyor, stres altında kalıyor, sevgi ve kıskançlık hissediyorlar. Düşüncelerimizi okurcasına tepki veriyor, hayvanlar âlemini bile etkileyen bir güçle hareket ediyorlar. Toprakla kurdukları bağ, insan gözünün göremediği savaşlara ve ittifaklara sahne oluyor. Aborjinlerin kadim bilgeliği, bu gezegenin koruyucuları olarak bitkilerin kutsallığını vurguluyor. Onları koparmadan önce bir kez daha düşünmek gerek: Biz yaratmadık ki sahiplenelim, deney aracı olarak görelim..