İnsanın Dinden Beklentisi

İnsan, özünde derin bir arayışla doğar; bu arayış, ancak hakiki bir inançla giderilebilecek bir susuzluktur. Bilimin sınırlarına sığınmak ya da dinden uzaklaşmak, bu susuzluğu daha da artırır, ruhu kuraklığa mahkûm eder. Günümüzde teknoloji ve bilgiyle donanmış insan, ilerlemenin getirdiği boşluğu fark ettikçe, yüreğinin derinliklerinde ilahi rehberliğe duyduğu özlemi duyar. Gerçek kurtuluş, vahyin ışığına teslim olmak ve peygamberlerin yolunda yürümekle mümkündür. Ruhunu ve bedenini dine adayan kişi, bu dünyada bile cennetin huzurunu tadar; iç huzur, kalbi ferahlatır, ruhu coşturur. Ne var ki, insanı ve dini yanlış anlamak, bağlılığı bir yük gibi gösterir, korku ve bunalım kaynağına dönüştürür. Oysa dinden kopanlar, aslında sahte bir özgürlüğün peşinde, geçici bir rahatlık ararlar. Dini yalnızca bireysel bir sığınak olarak görenler, onun toplumsal ve evrensel boyutunu göz ardı ederler. Yaratılışın.