İnsan Kısım Kısım Yer Damar Damar

İstanbul’un kıyısında, haritanın kenarında kalmış bir mahalle Kozluk. Burası, çaresizliğin, umutsuzluğun ve sessiz çığlıkların mekanı. Ne borsanın iniş çıkışları, ne küresel krizler, ne de politik kararlar burada yaşayanları ilgilendirir. Kadınlar kocalarının suratına bakmaktan yorulmuş, erkekler ise işsizlikten, borçtan, geleceksiz günden usanmış. Gençler için tek umut, alışveriş merkezlerinin parıltılı vitrinleri ya da bir sonraki maçın heyecanı. Yaşlılar ise unutulmuşluğun ağırlığını taşır omuzlarında. Hatice Meryem, *İnsan Kısım Kısım Yer Damar Damar* ile Kozluk’un tozlu sokaklarına adım attırıyor okuru. Bir ailenin evine misafir oluyoruz; annenin suskunluğu, babanın çaresizliği, çocukların hayalleri arasında. Zümrüt’ün sivri dili, Elmas’ın içine attığı sözler, Cavit’in umarsız çabaları… Hepsi, bu unutulmuş mahallenin küçük ama derin hikayeleri. Kozluk, varlığıyla yokluğu bir olan bir yer. Belki de.