İnsan Kendine De İyi Gelir

Gece yarısı Hatçam Teyze’yi evine bırakırken, yaşlı kadının elindeki poşetlerden birini tuttu. "Evladım, dedim ya harcama yapma diye, ama buğdaylara yetti param," diye mırıldandı. "Sağ ol Hatçam Teyze," diye karşılık verdim, "önemli olan sağlık." Ertesi sabah, gün ışımadan uyandım. Yan dairenin televizyonundan Türkan Şoray’ın sesi süzülüyordu. Dizlerime dokundum; sanki ağrıları uçup gitmişti. "Acaba cemre mi düştü dizlerime?" diye geçirdim içimden. İnsan, umudu asla kaybetmez, hatta bazen kendini bile avutmayı başarır. Ahmet Büke, bu kitapta, yalnız bir çocuğun gözünden mahalleyi anlatıyor: Arap Hatçam Teyze, Bakkal Nihat, Berber Kâzım... Hepsi birer karakter, hepsi birer hikâye. Geçmişin izleri, toplumun küçük ama derin yaraları, zamanın unutturmaya çalıştığı anılar... Yazar, ON8 Blog’da haftalarca yazdığı öyküleri bir araya getiriyor. Bazen acıtıyor, bazen gülümsetiyor, ama her daim insana kendini iyi.