İnsan Eksenli Din

İnsanlık tarihi boyunca din, iki farklı biçimde karşımıza çıkar: İlki, insan eliyle şekillendirilen ve tanrı merkezli olarak kurgulanan inanç sistemleri; diğeri ise vahye dayanan, insanın özüne ve ihtiyaçlarına odaklanan hakikat. Kur’an ve dinler tarihinin ışığında bakıldığında, asıl olanın ikinci yaklaşım olduğu görülür. Çünkü vahiy, insanı merkeze alarak onun sorunlarına çözüm sunmayı amaçlar. Ancak zaman içinde bu öz, kaybolmaya yüz tutmuş; din, insanın etrafında dönmesi gereken bir eksen olmaktan çıkıp, insanı kendi etrafında döndüren bir yapıya bürünmüştür. Oysa din, insanın hizmetinde olmalı, onu yüceltmeli; yoksa insanın, dinin yükünü sırtlanmak zorunda kaldığı bir tersine dönüş yaşanmamalıdır. Bu çalışma, dinin asli amacına yeniden dönüşünün önemini vurguluyor.