İnsan Denilen Muamma

Toplumun dokusunda, insanın içsel karmaşası derin izler bırakır. Bir yanda gönül dünyasının dinginliğiyle huzur bulanlar, öte yanda kaybolmuşluğun karanlığında savrulanlar aynı hayatı paylaşır. Bu geniş yelpazede, her biri farklı bir karaktere sahip bireyler, adeta doğanın vahşi ormanında yaşayan canlılar gibidir. Kimisi sinsice yaklaşır, kimisi açgözlülükle biriktirir, kimisi de zehir saçar. Bazıları gülümseyerek arkadan hançerler, bazıları ise kanını emerek beslenir. Ancak merhamet ve anlayışın sesi yükseldiğinde, her şey değişir. Toplum, sevgi ve barışla dolu bir bahçeye dönüşür; insanlar gerçek huzuru bulur. İnsanın özündeki bu ikilem, hayatın her anında kendini gösterirken, asıl mesele hangi yöne evrileceğidir.