İnsan Denen Cehennem

Aşkları, bir yanlış anlaşılmanın peşine takılıp savruldu; sokaklarda, meydanlarda, gökyüzünün altında. Her defasında umutla başladılar, her defasında düş kırıklığına uğradılar. Gidenin ardından kapıyı çarparak kapattılar, içeri sızan soğuğu hissetmemek için. Ama cehennem, kapının ötesinde değil, tam karşılarındaydı: utanç, korku ve dünkü kabusun ta kendisi olan insan. Savaşların gölgesinde, kelimelerin yetersiz kaldığı yerde, umutsuzlukla boğuştular. Acıyla yoğrulmuş bir yaşamın içinde, aşklarını kırılgan bir cam gibi taşıdılar. Veysel Çolak, bu kısa ama derinlikli romanında, insanın kendi yarattığı cehennemde nasıl da kaybolduğunu anlatıyor.