İngilizlerin Balkan Politikası ve Yunanistan

Osmanlı İmparatorluğu’nun uzun yüzyıllar boyunca egemenliğinde barış içinde yaşayan Yunan toplumu, 18. ve 19. yüzyılın özgürlükçü düşüncelerinden etkilenerek 1821’de ayaklanma hareketine girişti. İlk dönemlerde Avrupa devletlerinin çekimser tutumu nedeniyle yalnız kalan isyancılar, İngiltere’nin dış politikasında yaşanan değişimle birlikte yeni bir döneme girdi. Dışişleri Bakanı George Canning’in Yunan davasına yakın durması, İngiltere’nin tutumunu kökten değiştirdi ve kısa sürede Fransa ile Rusya’yı da harekete geçirdi. Böylece yerel bir başkaldırı, uluslararası bir krize dönüştü. Üç büyük devlet, aralarında imzaladıkları anlaşmalarla bağımsız bir Yunan devletinin temellerini atmaya karar verdi. Osmanlı Devleti’nin bu kararlara direnmesi üzerine diplomatik baskılar yerini askeri müdahalelere bıraktı. Müttefik güçlerin doğrudan müdahalesi, isyanın kaderini değiştirirken, bölgedeki dengeleri de yeniden.